فردا نه پس فردا باید برم سربازی این آپم به این خاطر زدم که از همتون حلالیت بطلبم اگه بار گران بودیمو رفتیم اگه نا مهربان بودیمو رفتیم اگه...  بودیم رفتیم

در مورد وبم هر چی فکر می کنم اصلا دلم نمی یاد حذف کنم

نمی تونم شما دوستای  همیشگیمو تنها بزارم ولی اگه بعد از آموزشی برگردم میخوام عنوان وبمو عوض کنم از (عاشقی )دیگه چیزی ننویسم  موفق باشید...

عاشقش بودم عاشقم نبود
وقتی عاشقم شد که دیگه دیر شده بود
حالا می فهمم که چرا اول قصه ها میگن؛ یکی بود یکی نبود !

یکی بود یکی نبود. این داستان زندگی ماست.
همیشه همین بوده. یکی بود یکی نبود ...
برایم مبهم است که چرا در اذهان شرقی مان "با هم بودن و با هم ساختن" نمی گنجد؟
و برای بودن یکی، باید دیگری نباشد.

هیچ قصه گویی نیست که داستانش این گونه آغاز شود، که یکی بود، دیگری هم بود ... همه با هم بودند.
و ما اسیر این قصه کهن، برای بودن یکی، یکی را نیست می کنیم.

از دارایی، از آبرو، از هستی. انگار که بودنمان وابسته به نبودن دیگریست.
انگار که هیچ کس نمیداند، جز ما. و هیچ کس نمی فهمد جز ما.

و خلاصه کلام اینکه : آنکس که نمی داند و نمی فهمد، ارزشی ندارد، حتی برای زیستن.

و متاسفانه این هنری است که آن را خوب آموخته ایم.

هنر "بودن یکی و نبودن دیگری" !!!

سلام به تموم دوستای عزیزیم

اول بابت اینکه یه مدتی نبودم از همتون عذر می خوام

شاید این دیگه آخرین آپ من باشه این مدتی که نبودم اتفاقای زیادی برام افتاد.

اصلا دیگه از هیچی خوشم نمیاد.شاید الان دارین میگیمن مگه چی شده!

بزارین یکمی از خودم بگم  اسم من سعید که تو نت منو به اسم پسرآریایی میشناسن

من از بچگی عاشق یه دختر شده بودم (دختر عمم) واقعا از ته دل دوسش داشتم

تا اینکه چند وقت پیش با خبر شدم که داره ازدواج می کنه چند ماه پیشم دوباره یه چیزایی شنیده بودم با خواهرش صحبت کردم یه جورایی داشت درس می شد و باز اون اتفاقی که قرار نبود بیفته افتاد الان که دارم اینارو می نویسم از زور بغض دارم دارم داغون میشم

بعد ازاون خبر رفتم دفترچه سربازیو گرفتمو پست کردم کارشناسیم قبول شدم ولی دیگه اصلا حالو حوصله ی هیچیو ندارم چند روز پیشم جواب سربازیمم اومد اول شهریورم اعزامم  کلن دارم داغون میشم شما جای من چی کار میکنید.از همه جا داره برام بدشانسی میاد

ولی عشق من از اون عشقای که یه روزه عاشق می شن نبود از بچگی دوسش داشتم شاید تنها اشتباه من این بود که بهش نگفتم که دوسش دارم خدایش  دیگه کم آوردم خیلی خیلی سخته

بعضی وقتا میزنه سرم خودمو خلاص کنم دوباره فکر می کنم می بینم کار درستی نیس

خدایش خیلی سخته...

این وبلاگم فقط بخاطر اون درست کردم 

 تا چند وقت دیگم وبلاگو حذف می کنم هر کس خواست با این وب کار کنه کامت بزاره تا رمز وبو بهش بدم

الان که دارم اینارو می نویسم گیج گیجم امیدوارم که همتون منو ببخشید

می گویند برای یافتن یک شخص بخصوص فقط یک دقیقه، و برای یافتن ارزش او یک ساعت، و برای دوست داشتن آنها یک روز، و برای فراموش کردن آنها تمامی عمر لازم است

گابریل گارسیا مارکز
سیزده خط برای زندگی
1- دوستت دارم،نه به خاطر شخصیت تو،بلکه بخاطر شخصیتی که من در هنگام با تو بودن پیدا می کنم.
2- هیچکس لیاقت اشک های تو را ندارد و کسی که چنین ارزشی دارد باعث اشک ریختن تو نمی شود.
3- اگه کسی تو را آنطور که می خواهی دوست ندارد،به این معنی نیست که تو را با تمام وجودش دوست ندارد.
4- دوست واقعی کسی است که دستهای تو را بگیرد ولی قلب تو را لمس کند.
5- بدترین شکل دلتنگی برای کسی آن است که در کنار او باشی و بدانی که هرگز به او نخواهی رسید.
6- هرگز لبخند را ترک نکن،حتی وقتی ناراحتی چون هر کس امکان دارد عاشق لبخند تو شود.
7- تو ممکن است در تمام دنیا فقط یک نفر باشی،ولی برای بعضی افراد تمام دنیا هستی.
8- هرگز وقتت را با کسی که حاضر نیست وقتش را با تو بگذراند،نگذران.
9- شاید خدا خواسته است که ابتدا بسیاری افراد نامناسب را بشناسی و سپس شخس مناسب را،به این ترتیب او را یافتی بهتر می توانی شکر گزار باشی.
10- به چیزی که گذشت غم نخور،به آنچه پس از آن آمد لبخند بزن.
11- همیشه افرادی هستند که تو را می آزارند،با این حال همواره به دیگران اعتماد کن و فقط مواظب باش که به کسی که تو را آزرده،دوباره اعتماد نکنی.
12- خود را به فرد بهتری تبدیل کن و مطمئن باش که خود را می شناسی قبل ازآنکه شخص دیگری را بشناسی و انتظار داشته باشی او تو را بشناسد.
13- زیاده از حد خود را تحت فشار نگذار،بهترین چیزها در زمانی اتفاق می افتد که انتظارش را نداری.

این متن را برای کسانی که به هردلیلی دوست تو هستند بفرست،حتی اگر آنها را همیشه نمی بینی یا با آنها همیشه صحبت نمی کنی... ولی به خاطر داشته باش :
" هر آنچه اتفاق می افتد،بنا به دلیلی است "

سلام به تموم دوستای عزیزم امروز وبلاگم یک ساله شد.

توی این یک سال با دوستای خوبی مثل شما آشنا شدم امید وارم که لیاقت این دوستی رو داشته باشم

 خوب امروز می خوام چندتا عکس Love بزارم امید وارم خوشتون بیاد.

برای دیدن بقیه عکسا به ادامه مطلب بروید!

از تمام دوستای عزیزم معذرت می خوام که نمی تونم بهشون سر بزنم چند وقت پیش بد ترین

خبر عمرمو شنیدم ، پدر بزرگم فوت شد،واقعا خیلی سخته اونایی که پدر بزرگشونو از

دست دادن مفهمن من چی میگم،اونایی که پدر بزرگشون زنده ست دستشو ببوسن،پدر بزرگ

یه نعمته... .

درست بود؟ تو نظرات بگو.

** راستی اسپندگان(سپندار مذگان ) همتون مبارک باشه **

چشماشو بست و مثل هر شب انگشتاشو کشید روی دکمه های پیانو .

*درسته آپ زیادیه ولی ارزش خوندن داره حتما بخونید*

جری مدیر یک  رستوران است .

او همیشه در حالت روحی خوبی به سر می برد.
هنگامی که شخصی از او می پرسد که چگونه این روحیه را حفظ می کند،معمولا پاسخ می دهد:
"اگر من کمی بهترازاین بودم دو قلو می شدم.
هنگامی که او محل کارش را تغییر می دهد بسیاری از پیشخدمت های رستوران نیز کارشان را ترک می کنند
تا بتوانند با او از رستورانی به  رستوران دیگر همکاری داشته باشند.
چرا؟
برای اینکه جری ذاتا یک فرد روحیه دهنده است.
اگر کارمندی روز بدی داشته باشد،جری همیشه هست تا به او بگوید که چگونه به جنبه مثبت اوضاع نگاه کند.مشاهده این سبک رفتار واقعا کنجکاوی مرا تحریک کرد،
بنابراین یک روز به سراغ او رفتم و پرسیدم:
من نمی فهمم!هیچکس نمی تواند همیشه آدم مثبتی باشد.تو چطوراینکار را می کنی؟
جری پاشخ داد،"هر روز صبح که از خواب بیدار می شوم و به خودم می گویم،
امروز دو انتخاب دارم.می توانم در حالت روحی خوبی باشم و یا می توانم حالت روحی بد را بر گزینم.
من همیشه حالت روحی خوب را انتخاب می کنم .
هر وقت که اتفاق بدی رخ می دهد ، می توانم انتخاب کنم که نقش قربانی را بازی کنم یا انتخاب کنم که از آن رویداد درسی بگیرم.
هر وقت که شخصی برای شکایت نزد من می آید، می توانم انتخاب کنم که شکایت او را بپذیرم و یا انتخاب کنم که روی مثبت زندگی را مورد توجه قرار دهم.
من همیشه روی مثبت زندگی را انتخاب می کنم.
من اعتراض کردم ”اما این کار همیشه به این سادگی نیست“
جری گفت ” همینطور است“
”کل زندگی انتخاب کردن است. وقتی شما همه موضوعات اضافی و دست و پاگیر را کنار  می گذارید، هر موقعیتی، موقعیت انتخاب و تصمیم گیری است.
شما می توانید انتخاب کنید که چگونه به موقعیتها واکنش نشان دهید.
شما انتخاب می کنید که افراد چطور حالت روحی شما را تحت تاثیر قرار دهند.
شما انتخاب می کنید که در حالت روحی خوب یا بدی باشید.
این انتخاب شماست که چطور زندگی کنید“
چند سال بعد،
من آگاه شدم که جری تصادفا کاری انجام داده است که هرگز در صنعت رستوران داری نباید انجام داد
او درب پشتی رستورانش را باز گذاشته بود.
و بعد ؟؟؟
صبح هنگام،
او با سه مرد سارق روبرو شد
آنها چه می خواستند؟
#123*+!@$%&*~
درحالیکه او داشت گاوصندوق را باز می کرد
به علت عصبی شدن دستش لرزید و تعادلش را از دست داد.
دزدان وحشت کرده و به او شلیک  کردند.
خوشبختانه، جری را سریعا پیدا کردند و به بیمارستان رساندند.
پس از 18 ساعت جراحی
و هفته ها مراقبتهای ویژه
جری از بیمارستان ترخیص شد در حالیکه بخشهایی از گلوله ها هنوز در بدنش وجود داشت.
من جری را شش ماه پس از آن واقعه دیدم.
هنگامی که از او پرسیدم که چطور است،
پاسخ داد، ” اگر من اندکی بهتر بودم دوقلو  می شدم. می خواهی جای گلوله را ببینی؟“
من از دیدن زخمهای او امتناع کردم، اما از او پرسیدم هنگامی که سرقت اتفاق افتاد در فکرت چه می گذشت.
جری پاسخ داد، ”اولین چیزی که از فکرم گذشت این بود که باید درب پشت را می بستم“
”بعد، هنگامی که آنها به من شلیک کردند همانطور که روی زمین افتاده بودم، به خاطر آوردم که دو انتخاب دارم: می توانستم انتخاب کنم که زنده بمانم یا بمیرم. من انتخاب کردم که زنده بمانم.“
پرسیدم : ”نترسیده بودی“
جری ادامه داد، ” کادر پزشکی عالی بودند. آنها مرتبا به من می گفتند که خوب خواهم شد.
اما وقتی که مرا به سوی اتاق اورژانس  می بردند و من در چهره دکترها و پرستارها  وضعیت را
می دیدم، واقعا ترسیده بودم.
من از چشمان آنها می خواندم ” این مرد مردنی است.“
”می دانستم که باید کاری کنم“
پرسیدم ”چکار کردی“
جری گفت ”خوب، آنجا یک پرستار تنومند بود که با صدای بلند از من
می پرسید آیا به چیزی حساسیت دارم
یا نه“
من پاسخ دادم ”بله“
دکترها و پرستاران ناگهان دست از کار کشیدند و منتظر پاسخ من شدند.
یک نفس عمیق کشیدم
و پاسخ دادم ” گلوله“
درحالیکه آنها می خندیدند گفتم:
من انتخاب کردم که زنده بمانم. لطفا مرا مثل یک آدم زنده عمل کنید نه مثل مرده ها.
به لطف مهارت دکترها و البته به خاطر طرز فکر حیرت انگیزش، جری زنده ماند
من از او آموختم که
هر روز شما این انتخاب را دارید که از زندگی خود لذت ببرید و یا از آن متنفر باشید.
طرز فکر تنها چیزی است که واقعا مال شماست – و هیچکس نمی تواند آنرا کنترل کرده و یا از شما بگیرد.
بنابراین، اگر بتوانید از آن محافظت کنید، سایر امور زندگی ساده تر
می شوند.
حال شما دو انتخاب دارید:
1-می توانید این پیام را پاک کنید.
2-می توانید آنرا به فرد دیگری بفرستید که به آن توجه کند.
امیدوارم که شماره 2 را انتخاب کنید.

من که اینکار را کردم.
در ضمن نظر یادتون نره

داستان عشق خواهر و برادر ..اما ......

وقتي سر کلاس درس نشسته بودم تمام حواسم متوجه دختري بود که کنار دستم نشسته بود و اون منو “داداشي” صدا مي کرد . به اون خيره شده بودم و آرزو مي کردم که عشقش متعلق به من باشه . اما اون توجهي به اين مساله نميکرد . آخر کلاس پيش من اومد و جزوه جلسه پيش رو خواست . من جزومو بهش دادم .بهم گفت:”متشکرم”. ميخوام بهش بگم ، ميخوام که بدونه ، من نمي خوام فقط “داداشي” باشم . من عاشقشم . اما… من خيلي خجالتي هستم ….. علتش رو نميدونم . تلفن زنگ زد .خودش بود . گريه مي کرد. دوستش قلبش رو شکسته بود. از من خواست که برم پيشش. نميخواست تنها باشه. من هم اينکار رو کردم. وقتي کنارش نشسته بودم. تمام فکرم متوجه اون چشمهاي معصومش بود. آرزو ميکردم که عشقش متعلق به من باشه. بعد از ? ساعت ديدن فيلم و خوردن ? بسته چيپس ، خواست بره که بخوابه ، به من نگاه کرد و گفت :”متشکرم” . روز قبل از جشن دانشگاه پيش من اومد. گفت :”قرارم بهم خورده ، اون نميخواد با من بياد” . من با کسي قرار نداشتم. ترم گذشته ما به هم قول داده بوديم که اگه زماني هيچکدوممون براي مراسمي پارتنر نداشتيم با هم ديگه باشيم ، درست مثل يه “خواهر و برادر” . ما هم با هم به جشن رفتيم. جشن به پايان رسيد . من پشت سر اون ، کنار در خروجي ، ايستاده بودم ، تمام هوش و حواسم به اون لبخند زيبا و اون چشمان همچون کريستالش بود. آرزو مي کردم که عشقش متعلق به من باشه ، اما اون مثل من فکر نمي کرد و من اين رو ميدونستم ، به من گفت :”متشکرم ، شب خيلي خوبي داشتيم ” . يه روز گذشت ، سپس يک هفته ، يک سال … قبل از اينکه بتونم حرف دلم رو بزنم روز فارغ التحصيلي فرا رسيد ، من به اون نگاه مي کردم که درست مثل فرشته ها روي صحنه رفته بود تا مدرکش رو بگيره. ميخواستم که عشقش متعلق به من باشه. اما اون به من توجهي نمي کرد ، و من اينو ميدونستم ، قبل از اينکه خونه بره به سمت من اومد ، با همون لباس و کلاه فارغ التحصيلي ، با وقار خاص و آروم گفت تو بهترين داداشي دنيا هستي ، متشکرم. ميخوام بهش بگم ، ميخوام که بدونه ، من نمي خوام فقط “داداشي” باشم . من عاشقشم . اما… من خيلي خجالتي هستم ….. علتش رو نميدونم . نشستم روي صندلي ، صندلي ساقدوش ، اون دختره حالا داره ازدواج ميکنه ، من ديدم که “بله” رو گفت و وارد زندگي جديدي شد. با مرد ديگه اي ازدواج کرد. من ميخواستم که عشقش متعلق به من باشه. اما اون اينطوري فکر نمي کرد و من اينو ميدونستم ، اما قبل از اينکه بره رو به من کرد و گفت ” تو اومدي ؟ متشکرم” سالهاي خيلي زيادي گذشت . به تابوتي نگاه ميکنم که دختري که من رو داداشي خودش ميدونست توي اون خوابيده ، فقط دوستان دوران تحصيلش دور تابوت هستند ، يه نفر داره دفتر خاطراتش رو ميخونه،دختري که در دوران تحصيل اون رو نوشته. اين چيزي هست که اون نوشته بود: ” تمام توجهم به اون بود. آرزو ميکردم که عشقش براي من باشه. اما اون توجهي به اين موضوع نداشت و من اينو ميدونستم. من ميخواستم بهش بگم ، ميخواستم که بدونه که نمي خوام فقط براي من يه داداشي باشه. من عاشقش هستم. اما …. من خجالتي ام … نمي‌دونم … هميشه آرزو داشتم که به من بگه دوستم داره. ….

اي کاش اين کار رو کرده بودم ……………..و ای کاش....

نـظـــــــــــــــــــــــــــــر یادتون نــــــــــــــــــــــــــــره

داستان واقعا غم ناک،حتما بخونید بعد نظر بدید خواهشن

شب عروسيه، آخره شبه ، خيلي سر و صدا هست.

ميگن عروس رفته تو اتاق لباسهاشو عوض کنه هر

 چي منتظر شدن برنگشته، در را هم قفل کرده.

 داماد سروسيمه پشت در راه ميره داره از نگراني و
ناراحتي ديوونه مي شه.

مامان باباي دختره پشت در داد ميزنند: طراوت، دخترم ،

در را باز کن. طراوت جان سالمي ؟؟؟ آخرش داماد طاقت نمياره

 با هر مصيبتي شده در رو مي شکنه ميرند تو.
طراوت ناز مامان بابا مثل يه عروسک زيبا کف اتاق خوابيده.

 لباس قشنگ عروسيش با خون يکي شده ،

 ولي رو لباش لبخنده! همه مات و مبهوت دارند به

اين صحنه نگاه مي کنند.

 کنار دست طراوت يه کاغذ هست،
يه کاغذي که با خون يکي شده.

 باباي طراوت ميره جلو هنوزم چيزي را که ميبينه باور نمي کنه،

 با دستايي لرزان کاغذ را بر ميداره، بازش مي کنه و مي خونه :

سلام عزيزم. دارم برات نامه مي نويسم.

 آخرين نامه ي زندگيمو. آخه اينجا آخر خط زندگيمه
. کاش منو تو لباس عروسي مي ديدي.

مگه نه اينکه هميشه آرزوت همين بود؟! علي جان دارم ميرم.

 دارم ميرم که بدوني تا آخرش رو حرفام ايستادم.

 مي بيني علي بازم تونستم باهات حرف بزنم.

ديدي بهت گفتم باز هم با هم حرف مي زنيم.

 ولي کاش منم حرفاي تو را مي شنيدم

. دارم ميرم چون قسم خوردم ، تو هم خوردي، يادته؟! گفتم يا تو يا مرگ،
 تو هم گفتي ، يادته؟! علي تو اينجا نيستي،

من تو لباس عروسم ولي تو کجايي؟! داماد قلبم تويي، چرا کنارم نمياي؟!
کاش بودي مي ديدي

 طراوتت چطوري داره لباس عروسيشو با خون رگش رنگ مي کنه.

کاش بودي و مي ديدي طراوتت تا آخرش رو حرفاش موند.

 علي طراوتت داره ميره که بهت ثابت کنه دوستت داشت.

 حالا که چشمام دارند سياهي ميرند، حالا که همه بدنم داره مي لرزه ،

 همه زندگيم مثل يه سريال از جلوي چشمام ميگذره.
 روزي که نگاهم تو نگاهت گره خورد،

 يادته؟! روزي که دلامون لرزيد، يادته؟! روزاي خوب عاشقيمون، يادته؟!

 نقشه هاي آيندمون، يادته؟! علي من يادمه، يادمه چطور بزرگترهامون،

همونهايي که همه زندگيشون بوديم پا روي قلب هردومون گذاشتند.

 يادمه روزي که بابات از خونه پرتت کرد بيرون که اگه
دوستش داري تنها برو سراغش.

يادمه روزي که بابام خوابوند زير گوشت که ديگه حق نداري اسمشو بياري.

 يادته اون روز چقدر گريه کردم،

 تو اشکامو پاک کردي و گفتي گريه مي کني چشمات قشنگتر مي شه!
 مي گفتي که من بخندم.

علي حالا بيا ببين چشمام به اندازه کافي قشنگ شده يا بازم گريه کنم.

هنوز يادمه روزي که بابات فرستادت شهر غريب که چشمات تو چشماي

من نيفته ولي نمي دونست عشق تو ، تو قلب منه نه تو چشمام.

 روزي که بابام ما را از شهر و ديار آواره کرد چون من دل به

 عشقي داده بودم که دستاش خالي بود که واسه آينده ام پول نداشت

 ولي نمي دونست آرزوهاي من تو نگاه تو بود نه تو دستات.
دارم به قولم عمل مي کنم.

 هنوزم رو حرفم هستم يا تو يا مرگ.

پامو از اين اتاق بزارم بيرون ديگه مال تو نيستم ديگه تو را ندارم.
 نمي تونم ببينم بجاي دستاي گرم تو ،

 دستاي يخ زده ي غريبه ايي تو دستام باشه. همين جا تمومش مي کنم.

واسه مردن ديگه از بابام اجازه نمي خوام.

 واي علي کاش بودي مي ديدي رنگ قرمز خون با رنگ سفيد
لباس عروس چقدر بهم ميان!

عزيزم ديگه ناي نوشتن ندارم. دلم برات خيلي

تنگ شده. مي خوام ببينمت

 دستم مي لرزه. طرح چشمات پيشه رومه.
دستمو بگير. منم باهات ميام ….

پدر طراوت نامه تو دستشه ، کمرش شکست ،

 بالاي سر جنازه ي دختر قشنگش ايستاده و گريه مي کنه.

 سرشو بر گردوند که به جمعيت بهت زده و داغدار پشت سرش
بگه چه خاکي تو سرش شده که توي چهار چوب

در يه قامت آشنا مي بينه.

آره پدر علي بود، اونم يه نامه تو دستشه،

چشماش قرمزه، صورتش با اشک يکي شده بود.
 نگاه دو تا پدر تو هم گره خورد نگاهي که خيلي حرفها توش بود.

 هر دو سکوت کردند و به هم نگاه کردند سکوتي

 که فرياد دردهاشون بود.

 پدر علي هم اومده بود نامه ي پسرشو برسونه
بدست طراوت اومده بود

که بگه پسرش به قولش عمل کرده ولي دير رسيده بود.

 حالا همه چيز تمام شده بود و کتاب عشق علي و

طراوت بسته شده.

حالا ديگه دو تا قلب نادم و پشيمون دو پدر مونده و اشکاي سرد دو
 مادر و يه دل داغ ديده از يه داماد نگون بخت!

 مابقي هر چي مونده گذر زمانه و آينده و باز هم اشتباهاتي

که فرصتي واسه جبران پيدا نمي کنند…

سلام به تمام دوستای گلم،در مورد موضوع قبلی 50% در صد کارم درست شد یعنی بازم خدا منو تنها نزاشت و کمکم کرد،مونده 50% درصد دیگش که اونم باز خدا کمکم می کنه  برام دعا کنید ممنون میشم...